Voor PETER... De enige echte inspecteur Clouseau.
Hij gaat naar binnen.
Inspecteur.
Hoofdinspecteur.
Hulde aan het hoofd.
Fijn om u te zien. U kunt uw vermomming passen.
- U zult tevreden zijn. - Fijn.
- Inspecteur Clouseau is er. - Hoofdinspecteur.
Ik zag daar wat interessante neuzen.
Die neuzen zijn voor amateurs. Ik kijk even in m'n privé-collectie.
U had altijd al een neus voor neuzen.
Het spul voor Valentijnsdag is nog niet klaar, maar ik heb hier 'n paar mooie.
Probeert u deze eens. Die is prachtig.
Inspecteur?
Zullen we die er eens op zetten?
Wat vindt u hiervan?
Deze noem ik "The Way We Were". Uit onze Streisand-collectie.
Wat vindt u ervan?
Nee, ik vind het ook niks. Sorry, ik neem uw neus bijna ook mee.
Probeer deze eens. Ik denk dat die u zal bevallen.
Hij past bij uw gezicht en uw gelaatstrekken.
Wat zegt u me daarvan?
Deze heet "Rozengeur en brandewijn".
Die aderen lijken net echt, vindt u niet?
Ik ben erg tevreden over de grote poriën. Kijkt u vooral eens naar deze.
Ik was er ook niet kapot van. lets anders dan.
Ontbreekt er iets? Hoe vindt u deze?
- Die is mooi, vindt u niet? - Dit is pas een neus.
U hebt een neus voor neuzen.
Ik weet het meteen als ik de goede zie.
Dit is onze "Inky Dinky Doo".
Hebt u iets wat hierbij past?
Deze houdt u heerlijk warm. Een mooi effect met die neus.
Te juridisch.
Ik wil iets dat meer... hoe zal ik het zeggen?
Laat het maar aan Dr Balls over.
Auguste, kijk nou wat je doet.
Je bent een genie.
Wacht. Er ontbreekt nog iets.
Ik weet het al. Hier is een gebit, dat krijgt u er gratis bij.
Laat eens zien hoe die staan.
- Perfect. - Kijk nou toch.
Je bent een waar kunstenaar. M'n beste man.
Hij is nog binnen. Wat doen we als ie weggaat?
Volg hem.
Martha, kom de aankoop van de hoofdinspecteur 's inpakken.
Ik werk sinds kort ook aan iets gewaagds met een stompje.
Arm en been. Slechts 900 frank voor de hele set.
Naar mijn ervaring kan zo'n stomp nogal in de weg zitten bij een noodgeval.
Martha, ken je hoofdinspecteur Clouseau nog?
Ik heb deze heer nooit eerder gezien.
Goedenavond, Martha.
Ik kan m'n ogen niet geloven.
Dat komt omdat uw man een genie is, madame.
Wilt u deze voor me inpakken? En dan die neus er graag bij.
- Onmogelijk. - Geld is geen bezwaar.
Dat is absoluut de lelijkste neus die ik ooit heb gezien.
Echt weerzinwekkend. Meesterlijk.
Het is ook Martha's eigen neus.
Mijn complimenten, madame. Hij past bij u.
Dank u, hoofdinspecteur.
Ik maak uw rekening klaar.
Auguste, wat heb je gedaan?
De linkerhak is verhoogd, voor extra lengte en overwicht.
Maar het ware geheim zit in de rechterhak.
De levensechte klompvoet is gemaakt met ingebouwde veer
die in de enkel steekt, wat een helse pijn veroorzaakt.
- Heel realistisch, toch? - Wanneer kan ik ze krijgen?
Ik kan ze woensdag klaar hebben.
Auguste, nogmaals mijn dank. En u, madame.
Bevalt de hand u? Ik doe ze wel in het pakje met de schoenen.
Handig bij 't krabben, of als u iets aan de hand hebt.
- Tot gauw, inspecteur. - Hoofdinspecteur.
Dag, tot gauw.
Ik kan niet staan. Zo'n pijn heb ik nog nooit gevoeld.
Zal ik het beter kussen?
Zo erg is het ook weer niet.
Voor de derde keer in de recente geschiedenis
is 's werelds grootste diamant, de beroemde Roze Panter, gestolen.
Vanaf het bewind van Akbar de Geweldige in de 12de eeuw,
tot de recente coup door voormalig kolonel, nu president Sandover Haleesh,
was de Roze Panter het symbool van vorstelijke macht van de Kurfilli,
de koninklijke familie van het kleine land Lugash.
- Hoofdinspecteur Dreyfus. - Stuur maar door.
Ik ben meteen gekomen, commissaris.
Fijn dat u er bent. Hebt u gehoord van de diefstal?
De Roze Panter? Natuurlijk. De kranten staan er vol van.
Ze zullen ons vast om hulp vragen bij het zoeken naar de daders.
Ik heb al een verzoek ontvangen van de president van Lugash.
Om hoeveel mensen heeft hij verzocht?
Eén maar. Inspecteur Jacques Clouseau.
- Zet hem op het eerste vliegtuig. - Zeker.
Maar commissaris, denkt u niet dat een wat conventioneler man...
Ik heb niets tegen Clouseau, maar gezien de spanningen in het Midden-Oosten...
Ik weet van de spanningen tussen u en Clouseau.
Maar Lugash verzoekt om Clouseau, dus ze krijgen Clouseau.
Uw vinger zit in mijn inkt.
ROZE PANTER WEER GEROOFD
Wat doet hij daar toch?
Hallo.
Lekker weertje, niet?
Ik hoopte dat uw obsessie met inspecteur Clouseau eindelijk te ruste was gelegd.
Ik ook, dokter.
ls er iets gebeurd waardoor u bent teruggevallen?
Nee, niet iets.
Iemand. Hij.
Nee, misschien hebt u gelijk.
Iets. Hij is een ding.
En voelt u ook weer die drang om Clouseau te vermoorden?
Ja, absoluut. Het idee van een wereld zonder Clouseau is verrukkelijk.
Als een zomer van duizend julidagen.
Mijn ziel raakt in extase van...
- Je ogen. - Wat?
"Mijn ziel raakt in extase van je ogen."
Dat is de tekst van "You Go to My Head".
- O ja? Sorry. - Zeg nooit sorry voor Cole Porter.
Bovendien bevestigt uw onderbewuste nu wat we al weten.
- Dat Clouseau in m'n kop zit. - Precies.
En hoe denkt u hem daar weer weg te krijgen?
Dat weet ik niet. Ik denk niet.
Ik dacht dat u een oplossing voor mij zou bedenken.
De commissaris wil hem in Lugash hebben. Hij doet maar.
Ik wil 't niet weten. Ik wil er niet heen. Ik wil hier bij u blijven.
Wat denkt u, dokter?
Het was Cole Porter niet, maar Gillespie en Coots.
- De ondercommissaris voor u. - Stuur hem maar direct door.
Gaat u binnen, commissaris.
Ik kom over de roof van de Roze Panter.
Tot uw dienst, commissaris. Laat me u een sigaartje aanbieden.
Niet op letten. Laat maar rollen.
Lees dit eens en zeg dan wat u denkt.
Ik lees wat ik denk en geef u dan aandachtig de uwe.
- Hebt u een vuurtje? - ln de la, linksboven.
Ik dans nu in de rijst
Fijn dansen in de rijst
Wat een heerlijk gevoel
Ik ben blij in de rijst
Staat u mij toe.
Pardon.
Clouseau wil dat ik hem naar 't vliegveld breng.
Best. Laat de president van Lugash maar bezorgd zijn om z'n bloeddruk.
Hij gaat niet naar Lugash.
Hij neemt de vlucht van 12 uur 15 naar Londen.
Hij verdenkt het Fantoom van de diefstal.
En omdat sir Charles in Engeland woont...
- Sir Charles woont in Zuid-Frankrijk. - Zal ik hem dat zeggen?
Laat maar. Dan zegt hij toch: "Dat weet ik."
Clouseau iets proberen bij te brengen,
is als Einstein die de relativiteit probeert uit te leggen aan 'n "eup".
Verwacht sir Charles u?
Nee, dat moet een verrassing blijven.
- Wat is er? - Uw opwipaansteker komt er niet uit.
Dat doet ie pas als ie de juiste temperatuur heeft bereikt.
Wat is de juiste temperatuur precies?
Dat weet ik niet.
Had 't nagevraagd bij de fabriek. Deze opwipaansteker
heeft de opwiptemperatuur bereikt en weigert om op te wippen.
Regel één voor autobezitters: ken uw auto.
- Het is uw auto. - Dat weet ik best.
Maar niet mijn opwipaansteker.
Als 't mijn opwipaansteker was, zou ik de precieze opwiptemperatuur weten.
Clouseau wou de aansteker repareren. Hij weet zeker dat het een bom was.
Ja. lemand had moeten... Ik bedoel, dat had gekund.
Hij heeft Scotland Yard laten weten dat hij vermomd zou aankomen.
Wat voor vermomming? Vermomd als wat?
Dat staat er niet.
Hoe weten we dan wie we zoeken?
TOILET BEZET
Hier spreekt uw gezagvoerder. Keer terug naar uw stoel en doe uw riem om.
We verwachten turbulentie. Dank u.
- Goedemorgen. Goede reis gehad? - Ja, dank u.
Zal ik u even helpen?
Idioot.
Ik ben Drummond van Scotland Yard.
Ik ben André Botot, mosterdverkoper uit Dijon.
- Wilt u een lift, monsieur Botot? - Heel graag, Mr Yard.
- Drummond. - Ja. Hoe is het nu in Schotland?
Ik heb familie in Schotland.
M'n oma van vaderskant. Ik spreek vloeiend Gaelic.
het is de nacht der heldere manen de nacht van gejubel
Inspecteur McClaren, dit is monsieur Botot...
Uit Dijon. Hoe maakt u het? Ik vertel brigadier Yard net
over m'n schoonvaders zus aan brigadiers kant.
Eindelijk. M'n eigen huis. M'n eigen zwembad.
M'n eigen perfecte vrouwtje.
- Telegram. - Lees maar voor.
"Beste hoofdcommissaris. Gefeliciteerd."
"Ik hoop dat de 1400 kilo drilpudding smaakt."
1400 kilo drilpudding?
Dat moet een vergissing zijn.
Waar laat ik 1400 kilo drilpudding?
Alleen Clouseau is geschift genoeg om me 1400 kilo pudding te sturen.
Hier inspecteur Drummond van Scotland Yard.
Ik heb u toch niet gewekt?
Geeft niet. Daar hebt u me 'n plezier mee gedaan.
Wie is dat?
- Wat kan ik voor u doen? - Het gaat om inspecteur Clouseau.
MI5 belde en zei dat Libische agenten een gerucht hebben gehoord
dat er een aanslag komt op Clouseau.
O ja? Wie wil hem nog meer vermoorden?
Ik bedoel, wie zit erachter?
Dat weten we niet. Maar het komt uit betrouwbare bron.
We hebben Clouseau ingelicht, maar die lachte alleen en zei:
"De bewegende vingair schrijft."
Clouseau kan van alles bedoelen.
- Weet je wel hoe laat het is? - Hou nou je kop.
U niet. Zeg eens, waar is hij nu?
In z'n hotel. U moet hem bellen en opdragen naar Parijs te gaan.
Tot dit gecontroleerd is, kan hij absoluut niet naar Lugash.
Wilt u nog wat zuigen?
- Moet er iemand zuigen? - Als dat aan de orde is.
Probeer het 's bij Tokio Lil verderop.
Vraag om Passiebloem Shirley, de Vlinder van Yokohama.
- Waarom zou ik? - U had 't over zuigen.
Ja, maar dat doet u toch?
Ik doe niet aan zuigen.
- Jawel, vanochtend nog. - U vergist zich.
Nu geen trucs anglais, monsieur.
Vanochtend zui u dat Quinlan van de Yard van Schotland had gebeld.
- Dat zui ik. - Dat zui u tegen mij.
- U bedoelt zeggen. - Ik weet wat ik bedoel, mafkees.
Wilt u nu wel of niet iets "zuigen"?
Nee, meneer. Ik heb u niets te zuigen.
Grouse-Moor Hotel.
- Hij loopt net naar z'n kamer. Ik bel wel. - Dank u.
Ja, met hoofdinspecteur Clouseau.
Zal ik de lakens openslaan?
U zei?
Goed. Wat zei u nu net?
Ik wil wat zuigen.
Uw telefoon.
GA NAAR LUGASH. DREYFUS
Naar het vliegveld, m'n beste. En rijd als de wind.
Dat wist ik wel.
Ik wil er niks meer over horen.
Laat je dan niet in met Clouseau.
- Genoeg. - Wat ga je doen?
Wat denk je? Hetzelfde wat ik al twee jaar lang elke ochtend doe.
- Dat kan niet. - Ik ben het goed zat
- dat jij me steeds de wet voorschrijft. - Prima.
Ik hoop dat 't nieuwe zwembaddek je bevalt.
- Ik denk dat u zich vergist, kolonel. - Fout.
Noem me geen kolonel, Bufoni. Ik ben president, en onfeilbaar.
Dat staat in de nieuwe grondwet.
Die u schreef toen u nog kolonel was.
En u was kapitein, kolonel. Dat kunt u weer worden.
Ja, meneer de president. Maar om specifiek Clouseau te vragen...
Was geniaal. Hij vindt de Roze Panter dit keer vast weer.
Mogelijk. En dan?
Dan zal het dankbare voIk van Lugash mij, president Haleesh,
overspoelen met dankbaarheid en hun dochters.
En de verzekeringsmaatschappijen
die onze regering al 12 miljoen dollar hebben uitgekeerd
wegens de diefstal van de Roze Panter, waar zullen die u mee overspoelen?
Had dat gezegd voor ik om Clouseau vroeg.
Ik hoor nu pas dat u hulp hebt gevraagd van een andere politiedienst.
- Misschien kunnen we 't afbellen. - Niet "we", "u."
En het kan niet. Clouseau zit al in het vliegtuig naar Lugash.
Ach, misschien vindt hij de Roze Panter niet.
Misschien haalt hij Lugash niet.
- Kolonel, dat meent u niet. - Om mijn president te helpen.
Doe wat nodig is, kolonel.
Maar vertel mij er niet over.
Het presidentiële geweten moet zuiver zijn.
Begrijpt u wel, generaal?
Zoals de hand de handschoen begrijpt.
O, geweldige.
Probeer je te vermannen, m'n beste.
Er zo aan toegeven is niet gezond.
Als ik gezond was, zou ik hier dan zijn, dokter?
Ik had het over uw bloeddruk.
Juist. Hij is zo'n maniak, zo'n idioot, zo'n stommeling.
En hij heeft zoveel geluk.
Hij zou achterover een put in vallen
en landen in de armen van Brooke Shields.
En nu ligt half Londen in puin.
Lugash, een hulpeloos landje, op de rand van de afgrond.
U moet zich vermannen.
Ik doe m'n best.
U wilt toch niet terug naar Happy Acres?
Nee. Maar dokter, tot ik van Clouseau af ben,
tot hij voorgoed uit m'n leven is, ben ik gedoemd.
Ik zal nooit meer lachen.
Frank Sinatra met de Pied Pipers en Tommy Dorsey.
Ik stort bijna in en u zit onzinnige jazztitels te spuien.
Ze storen me nooit als ik bij een patiënt ben, alleen in geval van nood.
Noodgeval voor de inspecteur.
Klaarblijkelijk is het een noodgeval voor u, niet voor mij.
- Ik heb afschuwelijk nieuws. - Wat dan?
Clouseau's vliegtuig wordt vermist.
- Weet je dat zeker? - Ja. Ik vind het heel erg.
- Ik kom er meteen aan. - Goed, inspecteur.
Dokter Longet, vaarwel.
Voor u staat een herboren man.
Genezen. Helder. Zo gezond als een vis.
- Was het goed nieuws? - Fantastisch nieuws.
Clouseau's vliegtuig is te laat en men vermoedt dat het in zee ligt.
Ik ben voorgoed van hem verlost.
Ik was die man gewoon uit m'n haar.
Die ken ik: Mary Martin, South Pacific.
Ze is er. Kom hier.
Dit is niet verstandig. Zeg maar dat ik de stad uit ben.
- ls dat verstandig? - Met haar praten wel?
U was z'n directe meerdere.
"Was." ls hij echt verleden tijd?
- Het zou kunnen. - Wat 'n fijn idee.
Vroeg of laat zal 'n journalist als Marie Jouvet...
Maar wat kan ik zeggen? Dat ik hem een imbeciel vond?
Dat hij 'n geluksvogel met 't intellect van 'n achterlijke mossel was?
Natuurlijk niet.
Jij weet dat hij 'n idioot was en ik ook,
maar voor de wereld was hij de nieuwe Sherlock Holmes.
- Als ik de waarheid zeg... - Niet doen. Hij is weg.
Geef ze hun held toch. U maakt 't niet meer uit.
Maar is hij echt weg?
Ik heb zo'n naar idee dat binnenkort, volgende week of morgen,
ik de kofferbak of m'n kast opentrek en dan: "Kiekeboe."
Ik denk echt dat u geen keus hebt.
Maar je weet hoe ik ben waar 't Clouseau betreft.
M'n gevoelens kunnen er opeens uit knallen, als een landmijn.
- Ik kan het niet. - U kunt het wel.
Kan ik het? Ja, ik kan het.
Nee, doe jij het maar.
Miss Jouvet.
Miss Jouvet, wat fijn dat u er bent.
Gaat u toch zitten. Trek er een mossel bij.
Hoe zou u inspecteur Clouseau omschrijven?
Nou, ik heb nog nooit iemand als hij gekend.
Hij was... Hij was uniek.
- Kunt u wat preciezer zijn? - Dat kan wel, maar...
Om te beginnen was hij nogal onconventioneel.
- Hoe dan precies? - Op alle mogelijke manieren.
Kunt u een voorbeeld geven?
Bijvoorbeeld: om te zorgen dat hij altijd was voorbereid op een aanval,
had hij z'n Chinese bediende opgedragen om hem aan te vallen,
waar en wanneer hij maar kon.
Dat is niet onconventioneel, maar bizar.
- Hij klinkt nogal geschift. - Kop dicht.
Er waren geruchten dat het niet zo boterde tussen u en hem.
Ik geef toe dat we het niet altijd eens waren,
maar als je twintig jaar lang met iemand samenwerkt,
kun je niet verwachten dat je...
dat je het altijd hetzelfde ziet.
Vond u hem een goed rechercheur?
Hij was... Ik vind dat hij...
Je kunt niet gewoon zeggen dat hij...
Hoe hij was, is niet in één woord te vangen.
Wat vindt u van "genie"?
Dat is één woord.
Moedig?
Hij is twee keer onderscheiden wegens moed.
- Zo te horen was hij dus moedig. - Zo te horen wel, ja.
Hij zou ook bijzonder atletisch zijn.
U hebt geen idee hoe atletisch hij was.
Een zwarte band in karate?
- Een zwarte band? - Scherpschutter. Een geboren leider.
Inspecteur, het spijt me enorm.
Ach, hij huilt.
Met Bruno. Ik wil een bespreking.
- Met wie? - Iedereen.
Oké, baas.
U bedoelt dat het bij uw werk hoorde om hem aan te vallen?
Cato, ik zit weer op de zaak.
Nu moet ik de val zetten om de moordenaar te vangen
en te bewijzen dat Maria Gambrelli geen schuld heeft aan de moord.
We moeten harder trainen.
Val me aan waar en wanneer ik het 't minst verwacht. Zonder genade.
- Raakte er dan niemand gewond? - Ja. Ik, voornamelijk.
Maar op een keer had de maffia een ninja geímporteerd.
De inspecteur zag hem voor mij aan.
- Arme ninja. - Ik voelde met hem mee.
Nu hij er niet meer is, wordt u niet meer aangevallen. U zult wel opgelucht zijn.
Nou, nee.
Soms, als je iets lang hebt gedaan, mis je het, ook al was het pijnlijk.
Wat denkt u dat er met hem is gebeurd?
Geen idee.
Met het huis van Clouseau.
Een moment, graag.
Het is voor u.
Met brigadier Duval. Ik heb de informatie die u zocht.
Clouseau's voormalig assistent, Hercule Lajoy,
woont op de rivierboot The Moth.
- Hercule Lajoy? - Wie wil dat weten?
- Marie Jouvet, TV-verslaggeefster. - Ik weet wie u bent.
Mag ik aan boord komen? Ik wil u spreken.
- Wilt u antwoorden? - Natuurlijk.
Hoe kan ik antwoorden? Ik doe een dutje.
Dan wacht ik wel tot u wakker wordt.
Goed dan.
U bent nog mooier dan op TV.
Dank u wel.
Ik weet niet waarom, maar ik heb de indruk dat ik verwacht werd.
Clouseau is weg. U bent journalist. Elementair.
- Hier spreekt een echte agent. - Die met pensioen is.
- Mag ik gaan zitten? - Zoals u wilt.
U werkte samen met Clouseau.
Ja. Hij was uniek.
Intuítief? Een man die z'n gevoel volgde?
Wie zal zeggen wat hij volgde? Hij had wel het meeste succes.
Ik kende alle regels voor onderzoek, maar hij deed het tegenovergestelde.
Feiten, Hercule.
Alleen de feiten tellen.
Anders is recherchewerk niet meer dan er maar een slag naar slaan.
Luister naar mij, Hercule, dan leer je nog 's wat.
De feiten zijn in dit geval:
Het lichaam van de chauffeur lag in de kamer van het dienstmeisje. Feit.
Doodsoorzaak: vier kogels in de borst. Feit.
De kogels waren van dichtbij afgevuurd met een Beretta .25 automaat. Feit.
Maria Gambrelli werd gevonden met het moordwapen in de hand. Feit.
Het moordwapen stond op naam van de overledene, Miguel Ostos,
en werd bewaard in 't handschoenkastje van de Rolls-Royce.
Feit.
De andere bedienden hebben getuigd dat Miguel Ostos haar...
Sukkel, je hebt m'n aanwijsstok gebroken. Nu kan ik nergens mee wijzen.
Hebben getuigd dat Miguel Ostos Maria Gambrelli regelmatig sloeg.
En dan de getuigenis van monsieur en madame Ballon,
evenals die van alle stafleden, die ieder een onaantastbaar alibi hadden.
Goed dan, Hercule. Wat is de onvermijdelijke conclusie?
Maria Gambrelli is de dader.
Idioot. Onmogelijk. Ze beschermt iemand.
- Hoe weet u dat? - Instinct.
- Maar de feiten... - Je vergeet 't belangrijkste: motief.
- Hij sloeg haar. - Hij was 'n Spanjaard.
- Hij trok haar jurk uit. - Kom nou.
Vermoord je iemand die je jurk uittrekt?
- Nee, vast niet. - Natuurlijk niet.
Geen twijfel mogelijk, Hercule.
Maria Gambrelli beschermt iemand.
En als je die vindt, heb je de moordenaar.
En ik zal de moordenaar vinden, voor het einde van de dag.
Maria Gambrelli zal me zeggen wie het is.
Clouseau had gelijk. Maria Gambrelli was onschuldig.
Clouseau had altijd gelijk aan 't eind van de zaak.
Maar gaandeweg ging er bij hem ook wel 's wat mis.
En nu is hij vermist op zee.
Ik bewonderde hem, maar z'n methodes...
Die druisten in tegen alles wat ik wist, dus ik ben gekapt.
Maar ik heb een mooi leven. Ik vervoer soms wat vracht.
Ik verhuur aan toeristen in augustus, als het te heet wordt in Parijs.
Mist u het dan niet, die opwinding?
Jongedame, als ik de opwinding miste, zou ik dan geen aas aan de haak doen?
Dank u, Hercule Lajoy. Ik mag u wel.
Ik denk niet dat u zo'n harde bent als u lijkt.
Ik mag Hercule ook, juist omdat hij wel zo hard is als hij lijkt.
Maar als u precies wilt weten hoe 't zit met Clouseau,
ga dan niet alleen naar z'n collega's.
Zoek ook eens de boeven op die hij pakte, of juist niet.
Dag.
- Kom nog 's langs als u in de buurt bent. - Dank u, dat zal ik doen.
Op TV zien we alleen je bovenste helft.
- Gelukkig is de onderkant even mooi. - Ja, hè.
- Hoe staan de zaken? - Beter.
Het begint te komen.
Clouseau verdwijnt. De zaken gaan beter.
Zeker weten.
- Marie Jouvet steekt 'r neus overal in. - Nou en?
Wie weet? Het lijkt me verstandig om haar te volgen.
Luis, ze is niet gek. Kies je wel een paar goeie mannen?
Reken maar.
Toen ik Clouseau 20 jaar geleden voor het eerst ontmoette in Cortina,
had ik 'n ernstig ski-ongeluk.
Helaas verbleef Clouseau toevallig in hetzelfde hotel.
Pardon, m'n been zit ertussen.
U was getrouwd met de inspecteur?
Kende u sir Charles al voor Cortina?
Niet echt.
Ik durf er 10.000 frank op te zetten
dat het Fantoom nu in Cortina is. Misschien zelfs in deze kamer.
Hoe opwindend. Wat denkt u, Mr Tucker?
Ja, tien van de laatste 15 slachtoffers waren op Angela Dunnings feest.
Waar hebben we het over?
- Het beruchte Fantoom. - Nooit van gehoord.
Hij moet 'n bijzonder type zijn.
Maar weinig dieven zijn zo slim als het Fantoom.
Elke diefstal is anders, volgens een geheel eigen methode.
Uw theorie is toch dat hij wel in herhaling vervalt?
Alleen wat die feestjes aangaat. En er is nog iets dat steeds terugkomt,
maar dat is zijn handelsmerk, zijn kaartje, om het zo maar te zeggen.
Hij laat 'n witte handschoen met monogram achter.
Hoe theatraal.
Als ik 't Fantoom was, had ik m'n slachtoffer al gekozen.
O ja? Wie zou dat dan zijn?
Wie bezit de prachtigste diamant ter wereld?
- Ik. - Juist. De Roze Panter.
Zo'n schat kan hij nooit weerstaan.
Dat lukt hem nooit. De Roze Panter ligt...
Hoogheid, niet zeggen, niet hier.
Hoogheid, ik las dat er 'n dispuut was over 't eigendom van de Roze Panter.
Hij is van mij. Een cadeau van wijlen m'n vader.
- Ik geef 'm nooit op. - Waarom zou u?
Toen deze regering de macht greep, zeiden ze dat ie van 't voIk was.
Het zou aan 'n internationaal hof voorgelegd worden.
Als ik de diamant nu steel en 'n handschoen neerleg,
- kunnen wij 't verzekeringsgeld delen. - Goed.
Ik heb zin om te dansen. Hoogheid?
Heel graag.
- En u, madame? - Ja, natuurlijk.
- ls uw been beter, sir Charles? - Wat?
- Uw been is dus beter. - Veel beter, dank u.
Weet u, Mr Tucker...
Dat is mijn bier.
In mei 1964 bent u gescheiden van Clouseau en een jaar later...
- Trouwde ik met de man van m'n dromen. - Wie dan?
Je weet wel. Die kerel van wie Clouseau dacht dat ie 't Fantoom was.
Vergeeft u haar. Ze kan geen namen onthouden.
- Wat een stuk. - Maar haar smaak is uitstekend.
- Waarom verdacht Clouseau u? - Een anoniem telefoontje.
Juist. Kom meteen.
Sir Charles. Het Fantoom.
Dit keer heb ik hem echt.
- Hij had 't natuurlijk mis. - Waarover?
- Dat u het was. - Natuurlijk. Hij had 't mis.
- Maar hij bleef erbij. - Ja, zo was hij wel.
Hij was ervan overtuigd dat ik de Roze Panter wilde stelen.
Toen prinses Dala een gekostumeerd bal gaf in Rome,
was Clouseau er met z'n mannen.
- Warm. - Ja, het is vast hels daarbinnen.
Die zit vast ook niet zo lekker.
- Ziet u iets verdachts? - Niks om u zorgen over te maken.
M'n mannen zijn overal. Ze lopen rond en houden alles in de gaten.
Drinken onder diensttijd? Wie ben je?
- Brigadier Walter. - En Coff.
Hou op of het kost jullie je strepen.
- Is de Roze Panter toen gestolen? - Door een gorilla.
Ik ben het.
Ik zal zo lang ik leef nooit vergeten hoe die oude man probeerde over te steken.
Sneller.
Wat heb jij? Kun je niet sneller rijden?
Deze weg zijn ze opgereden.
Geen grote mond. Ik weet best waar ze heen zijn.
- George, hoe komen we hier weg? - Geen idee. Ik heb overal gezocht.
- Hoe komen we weg? - Probeer die hoge weg.
Ik neem de hoge weg en jij de lage. Tot kijk.
- Dat zijn ze. - Welnee.
Eventjes leek het erop alsof Clouseau zelf het Fantoom was.
Hij werd gearresteerd voor de diefstal van de Roze Panter en ging de cel in.
- Maar hij was onschuldig. - Onbekwaam, maar onschuldig.
- Ja toch, liefste? - Niet in alles. Hij kon geweldig slapen.
- Moeilijk te geloven. - Maar waar.
Hij maakte zelden grote fouten als hij sliep.
- Onbekwaam? Die toprechercheur? - Raar maar waar.
- Is hij dood? - Ik hoop 't niet.
- Wat denkt u? - Mannen als Clouseau sterven nooit.
Ze zijn onverwoestbaar en zo hoort het ook.
- Hoezo? - We hebben ze nodig.
Voor ons gevoel voor humor.
Ze zijn het levende bewijs dat hoe erg 't ook wordt,
als je doorzet, overleef je het en soms win je zelfs.
Dus vastberadenheid maakte hem succesvol?
Dat weet ik zeker.
Hij was een sukkel, maar belichaamde het elfde gebod.
- Het elfde gebod? - "Gij zult niet opgeven."
- Dat is mooi. - Ik dacht al dat u dat zou vinden.
Dag.
- Kom nog 's langs. - Dat lijkt me leuk.
De man van uw dromen is ook een sluwe charmeur.
Dat weet ik. Bedankt.
Tot ziens.
- U rijdt net langs 't hotel. - Ja, mevrouw.
- Maar daar wou ik heen. - Ziet u de auto achter ons?
Ja, hoezo?
De twee mannen in die auto vroegen me u ergens anders heen te brengen.
- Waar hebt u 't over? - Eigenlijk dreigden ze meer.
- Werd u bedreigd? - Een van hen liet me z'n wapen zien.
Wie zijn dat?
U vindt me vast nalatig, maar ik heb hun namen niet gevraagd.
U weet toch dat dit ontvoering is?
Ik moet eerlijk zijn.
Ik kon niets anders bedenken.
Dat wordt levenslang.
Dame, ze lieten me een Magnum .38 zien.
Ik weet niks van wapens.
Zo'n ding maakt enorme gaten.
Ik kon u dus ontvoeren of neergeschoten worden.
En ik zou er afschuwelijk uitzien en me nog erger voelen
met een enorm gat in me.
- Miss Jouvet, fijn dat u er bent. - Had ik de keus?
Nee. Laten we ons even terugtrekken.
- Heb ik de keus? - Ik wil alleen met u praten.
- Opgepast. - Ik pas altijd op.
- Waarom zo? U had kunnen bellen. - Was u dan gekomen?
Naar de Franse Peetvader? Ik ben journalist.
En nog een heel mooie ook. Trek even wat baantjes.
Kom maar. We maken het ons gemakkelijk.
- Ga toch zitten. - Mag ik iets drinken?
- Heb ik de keus? - Nou, nee.
- Wat vindt u van champagne? - Graag. Met een perzik erin.
Champagne met een perzik erin.
- Dat ken ik niet, 'n perzik in champagne. - Heel sexy.
- Doe maar twee. - Ja, meneer.
- En als hij nou geen perziken heeft? - Dat wordt een drama.
Als het zo ver komt, neem ik genoegen met gewone champagne.
Marie, je bent echt een spectaculaire dame.
Bruno, er is een oud gezegde.
- Wat dan? - Een oplichter moet je niet belazeren.
Ik wil dat je kapt met je gespeur naar Clouseau.
- Doe je bril af. - Waarom?
Dan kan ik zien wat je denkt.
Dat betwijfel ik.
- Waarom wil je dat ik ermee kap? - Omdat ik dat vraag.
- Dat is niet genoeg. - Dat zou 't wel moeten zijn.
En als ik het niet doe?
Weet je, Marie, toen ik zo oud was als jij
vroeg ik me wel eens af hoe het zou zijn als ik opeens veel geld had.
Heb jij je dat wel 's voorgesteld?
Ik stelde me zelfs wel 's voor dat iemand me voor veel geld zou omkopen.
- En toen? - Ik kwam in de verleiding.
- Dat is mooi. - Maar ik zei nee.
- Dat is niet slim. - Ik ben journalist.
En of het nou slim is of niet, een eerlijke.
Waarom moet ik kappen met Clouseau?
Omdat ik de dingen wil houden zoals ze zijn.
Clouseau maakte problemen.
Een dame als jij kan uitzoeken of hij nog leeft.
Of niet. Wie weet ontdek ik wel dat iemand hem heeft vermoord.
Je hebt een mooi gezicht. Waarom steek je je neus in andermans zaken?
Omdat dat m'n werk is.
Wat heb je aan werk als je je programma vanuit het ziekenhuis moet doen?
Ik wist dat je me zou bedreigen, maar niet hoe ik zou reageren.
- Ik sta versteld van mezelf. - O ja?
Ik ben niet bang, je maakt me alleen maar kwaad.
Ik ben in tijden niet zo kwaad geweest.
Ik ben lid van de pers en laat me niet intimideren, door niemand.
- Wie doet er nu melodramatisch? - Wacht maar tot ik thuis ben.
- Wat doe je dan? - Flauwvallen of overgeven. Of allebei.
- Ik wed dat je overgeeft. - Aangenomen.
- Ze heeft wel lef. - Inderdaad, meneer.
- Mooie kont. - Is mij niet opgevallen.
Arthur, er is 'n oud gezegde.
- "Een oplichter moet je niet belazeren." - Zeker.
Ja, inderdaad een mooie kont.
Mag ik er nu uit?
Ik vind haar kont niet zo geweldig.
- Wat wilt u nou? - Arresteer hem.
- Waarvoor? - Ontvoering.
- Hebt u bewijs? - De chauffeur.
Die had u toch ontvoerd?
Bruno's mannen bedreigden hem.
- Hebt u een wapen gezien? - Nee, maar hij zei...
Ik geloof direct dat u de waarheid spreekt.
Maar ik weet ook zeker dat monsieur Langlois het ontkent.
- Het komt neer op... - Zijn woord tegen het mijne.
Precies.
ln sommige kringen telt monsieur Langlois' woord zwaar.
- U bent overstuur, dus dat negeer ik. - Ik blijf er anders bij.
Ik stel voor dat u naar huis gaat en dit alles vergeet.
Pardon.
Ik zal u zeggen waar ik heen ga: naar m'n kantoor.
Ik schrijf over m'n ontvoering door 'n maffiabaas
en de hoofdinspecteur die daar niks tegen deed.
Dat lijkt me zeer onverstandig.
Hoofdinspecteur, uw mening zal mij worst wezen.
Miss Jouvet leek overstuur.
Miss Jouvet is een behoorlijke lastpak.
Het incident is nog niet eens onderzocht.
Als Bruno Langlois het wil ontkennen, herhaal ik het gerust in de getuigenbank.
- Ze heeft het over jou. - Ja.
Ze heeft wel lef.
Zelfs de Franse Peetvader durft mij niet voor het gerecht te dagen.
Wat hoofdinspecteur Dreyfus aangaat,
als die echt zo'n voorbeeldig politieman is,
waarom heeft hij de taxichauffeur dan niet ondervraagd?
- Ze heeft het over jou. - lnderdaad.
Hoe meer ik te weten kom over Clouseau,
hoe meer bepaalde elementen erop staan dat ik m'n onderzoek staak.
Tot nu toe heb ik niets verdachts gevonden,
maar ik ben bepaalde lieden duidelijk steeds meer tot last.
Eén ding is zeker. Ik ga door tot ik u het antwoord kan brengen.
Goedenavond.
Met het huis van Clouseau, met Cato.
Ik vier het Chinese nieuwjaar bij oma in Miami Beach.
Spreek wat in na de piep.
Avon voor u.
Jij.
Helaas.
Met het huis van Clouseau, met Cato.
Ik vier het Chinese nieuwjaar bij oma in Miami Beach.
Spreek wat in na de piep.
- Sorry. - Ik ben het wel gewend.
Dit is professor Auguste Balls uit Parijs.
Aziatische picaro.
Met je vliegtuigongeluk. Hij wil gewoon niet dokken.
Tenzij ik vrijdag 4000 frank ontvang, klaag ik hem aan.
Die kun je in je opiumpijp steken, Chinese charlatan.
Wie is professor Auguste Balls nou weer?
Inspecteur Clouseau's officiële vermommingsmaker.
- Wat is een picaro? - Een schelm.
- Geweldig. - Dat hij je een schelm noemt?
M'n beste vrienden zijn picaro's.
- Sorry dat ik heb ingebroken. - Geef niet. Dat houdt me scherp.
- Wilt u een kopje thee? - Nee, bedankt.
- Ik wil wel een aspirientje. - Ik had gebeld.
Ik dacht echt dat je bij je oma in Miami zat.
Miami Beach. Ze heeft een bingohal. Een echte picaro.
Ik dacht dat ik misschien wat zou vinden.
- Zoals? - Dit hier.
- Weet je wie die mensen zijn? - Z'n ouders.
- Leven ze nog? - Z'n vader wel.
Die woont in 't Château Clouseau å Lamarque. Hij maakt wijn.
Zwijn van een konijn.
Wat doe je?
Het smaakt toch anders sinds Fifi er niet meer is.
Ik mis de grote Fifi.
Kunt u me iets vertellen over uw zoon?
Nee. Na vieren
kan ik u niets vertellen over m'n zoon.
- Waarom na vieren? - Omdat ik na een hele dag wijn proeven
ik me m'n zoon niet meer herinner na vier uur,
laat staan dat ik u over hem kan vertellen.
Het mag al een wonder heten dat ik weet dat het na vieren is.
Dat lucht op.
- Gaat het wel? - Natuurlijk gaat het wel.
Ik controleer alleen even of Nanna het kleed gestofzuigd heeft.
Over Nanna gesproken...
Haal Nanna.
Nanna werkt hier al 61 jaar.
Ze was Jacques' kindermeisje.
- Echt waar? - Wat?
- Ik zei: "Echt waar?" - Dat weet ik.
Omdat u zei dat Nanna zijn kindermeisje was.
Mademoiselle, u hoeft niet te herhalen wat ik net zei.
Ik weet wat ik heb gezegd.
Gelukkig ben ik nog niet zo oud dat m'n geheugen het opgegeven heeft.
Afkleuppen.
Binnen.
Wat lach ik nou?
Ik kan het niet echt uitleggen.
Daar komt Nanna.
Ga zitten.
Ze is dol op die hond.
M'n zoon Jacques Clouseau is geboren op 8 september 1920.
Hij had de ogen van z'n moeder en de nieren van z'n vader.
Vanaf z'n vroegste jeugd
wilde Jacques politieagent worden.
Het zat hem niet mee,
maar hij vond overal wat op.
Toen hij 18 was, ging hij studeren
en werd verliefd.
Het meisje van z'n dromen trouwde met een ander.
Jacques besloot dat het leven niet langer de moeite waard was.
Aan wie dit leest.
Ik vind het leven niet langer de moeite waard.
Gelukkig was er een stroomstoring.
Zwijnen van lichten.
Toen de Duitsers Frankrijk binnenvielen,
sloot Jacques zich aan bij het verzet.
Zwijn van een ontsteking.
Na de oorlog ging hij bij de politie en de rest is bekend.
- Bedankt. Dat was bijzonder interessant. - O ja?
Dat rondt mijn eerbetoon echt af.
Hoe bedoelt u?
Uw eerbetoon hoeft niet afgerond te worden.
Uw eerbetoon is prachtig.
- Hij leeft nog, weet u. - Hoe weet u dat?
Hij heeft z'n moeders ogen en z'n vaders standvastigheid.
- Z'n nieren zei u toch? - Die ook.
Zo'n vastberaden man met zulke nieren moet nog in leven zijn.
- Ik hoop het. - Dat wist ik wel.
Tot ziens.
Ik ging weg bij die kostelijke oude man,
die zeker weet dat z'n beroemde zoon nog leeft,
en vroeg me af: "Zou het kunnen?"
Maffiabaas Bruno Langlois denkt van wel.
Sir Charles Litton ziet hem als onmisbaar en dus onverwoestbaar.
Hoofdinspecteur Dreyfus is er zo door geobsedeerd
dat hij op het punt staat weer in te storten.
Is inspecteur Clouseau echt omgekomen in zee, zoals gemeld?
Of is hij om vooralsnog onbekende reden ergens in leven,
bezig met z'n onderzoek, wachtend op het juiste moment?
Ik wil niet geloven dat zo'n groot man door een ongeluk is omgekomen.
Zwijn van een zeemeeuw.
We moeten die vrouw zien te vinden.
Hier is het proces-verbaal.
Ik zal deze boosdoener binnen 24 uur oppakken.
Nu wordt het eindelijk wat.
Jij daar.
- Dat is een kostbare Steinway. - Nu niet meer.
Met het huis van Clouseau.
Een moment, graag.
Het is voor u.
Sir Charles Fantoom, de beruchte Litton.
- Het Fantoom? - De enige echte.
Kleine hebberige gele pooier.
Er is één ding dat ik graag zou willen weten.
Terug naar de stad.
Volg die auto.
Bijt uw hond?
Nee.
Brave hond.
U zei toch dat uw hond niet beet?
Dat is mijn hond niet.
Weet u de weg naar het Palace Hotel?
Pakje voor u. Een beum. Had u die besteld?
Sukkel. Malende Aziatische idioot.
Alles op zijn tijd, Cato.
Nu bijvoorbeeld.
En dan nog wat.
Ik stond bekend als de Pavlova van de brug.
Ik ben het nog niet verleerd.
Nou, dat was heerlijk.